«Azido desoxirribonukleiko»: berrikuspenen arteko aldeak

t (Robota: Birzuzenketak konpontzen)
DNA antiparaleloak diren bi desoxirribonukleotido-kateez osatuta dago. Kate hauen osagaiak, lehen aipatu bezala, azukre talde bat (desoxirribosa), fosfato talde bat eta base nitrogenatu bat ([[adenina]] (A), [[guanina]] (G), [[zitosina]] (C) edo [[timina]] (T)) dira. Bere egitura molekularrak bi kateek eratutako helize bikoitz baten forma hartzen du, base nitrogenatuak aurrez aurre kokaturik dituela, non A baten aurrean T bat kokatzen den beti, eta G baten aurrean C bat. Base puriko bat (tamaina handiagokoa) base pirimidiniko baten (tamaina txikiagokoa) aurrean geratzen denez beti, katea bikoitzaren zabalera konstantea mantentzen da.
 
Fenomeno horri [[base-parekatzeaparekatze]]a deritzo eta hari esker bi kateak osagarriak dira, hau da, kate baten baseen sekuentzia ezagutzen bada, bestearena ondoriozta daiteke. Osagarritasun honi esker, DNAk gordetzen duen informazioa bi kateetan agertuko da, hau da, bikoiztuta dago. Hau funtsezkoa izango da [[DNAren erreplikazio]] prozesuan.
 
DNA molekula egonkortzeko, parekatutako baseen artean hidrogeno zubiak eratzen dira. Lotura hau eratzeko, base batek karga partzial positiboa duen talde baten (-NH<sub>2</sub> o -NH) [[hidrogeno]] [[atomo]] bat eman behar dio beste basean elektronegatiboki kargatuta dagoen talde bati (C=O o N). Hidrogeno zubiak [[lotura kobalente]]ak baino ahulagoak dira, apurtu eta berriro sor daitezke zailtasun handirik gabe. Hori dela eta, helize bikoitzaren bi kateak kremailera baten moduan banandu daitezke, bai indar mekaniko edo [[tenperatura]]ren eraginez.