«Fernando Savater»: berrikuspenen arteko aldeak

ez dago edizio laburpenik
t (Robota: Birzuzenketak konpontzen)
[[Fitxategi:Fernando savater.jpg|thumb|right|220px|Fernando Savater [[Ciutadans de C]]atalunya alderdiaren aldeko ekitaldian.]]
'''Fernando Fernández-Savater Martín''' ([[Donostia]], [[Gipuzkoa]], [[Espainia]] [[1947]]ko [[ekainaren 21]]a - ) [[filosofo]]a da. Madrilen egin zituen Filosofia ikasketak. [[Madrilgo Unibertsitate Autonomoa]]n egon zen irakasle, baina arazo politikoak zirela eta, handik egotzia izan zen. Garai hartan, frantses idazleen obrak ([[Bataille]], [[Denis Diderot|Diderot]] eta [[Voltaire]]) itzultzetik bizi izan zen, eta prentsa idatzian (''Cuadernos para el diálogo, Triunfo, Informaciones, Revista de Occidente, ''etab.) argitaratzen zituen artikuluetatik. Ondoren, [[UNED]]en eta [[Euskal Herriko Unibertsitatea]]n aritu da irakasle hainbat urtez. Gaur egun, [[Madrilgo Complutense Unibertsitatea|Madrilgo Unibertsitate Konplutentsean]] etika irakasle da.
 
Frankfurteko eskolaren jarraitzailea izan da, eta bere pentsamenduan Cioranen, Nietzcheren eta Schopenhauerren eraginei antzematen zaie. Savaterrenak dira, besteak beste: ''Ensayo sobre Cioran'' (1975), ''La infancia recuperada'' (1977), ''Panfleto contra el todo'' (1978), ''Política para Amador'' (1993), saiakerak. Bestalde, eleberriak ere idatzi ditu: ''Caronte aguarda'' (1981). Azken urteotan, irakaskuntza (Madrilgo Unibertsitate Complutensean), liburu ugariren argitalpena eta ETAren aurkako militantzia sutsua tartekatu ditu.