«Telebista publikoa Espainian»: berrikuspenen arteko aldeak

ez dago edizio laburpenik
'''Telebista publikoa Espainian''' [[erakunde publiko]]ren baten jabetzakoa den [[Espainia]]ko [[telebista]] kateak dira. [[Irrati-telebista publiko|Telebista kate publiko]] hauen artean daude [[Radiotelevisión Española]]ko kate nazionalak (batez ere [[La 1]] eta [[La 2]]) eta [[Autonomia Erkidegotako telebista]]k, hala nola, [[Telemadrid]] (Madrilen), [[Televisió de Catalunya]] (Katalunian), [[Euskal Irrati Telebista]] (EAEn) eta [[Canal 6 Navarra]] (Nafarroan).
{{wikitu}}
 
'''Espainiako telebista publikoa''' [[erakunde publiko]]ren baten jabetzakoa den [[Espainia]]ko [[telebista]] katea da.
 
== Historia ==
=== Lehenengo aztarnak ===
 
Espainiako telebistaren[[telebista]]ren lehengo urratsak herrialde askotan bezala irratiaren[[irrati]]aren historiari oso lotuta dago. II.[[Espainiako Bigarren ErrepublikanErrepublika]]n hasi ziren eztabaida biziak [[hedabide]] berriaren inguruan. Garai horretan prentsak[[prentsa]]k hasia zen albiste garrantzitsuak ematen munduan jaiotzear zegoen telebistaren inguruan. Adibiderik garbiena Madrilen topatzen dugu, [[1933. Urtean]]an “Revista''Revista Radio Television”Television'' deituriko aldizkaria agertu zen, naiz eta oraindik mundu osoan era egonkor batean telebista emisiorik ez zegoen arren Espainian telebistari buruzko aldizkari bat existitzen zen. Oraindik 25 urte pasa beharko ziren [[TVE|TVE-lakl]]ak programazio egonkor bat edukitzeko.
 
Espainiar estatuanEspainian lehenengo telebista erakusketa teknikari alemaniar batzuen eskutik etorri zen Guda[[Espainiako Gerra Zibila|Gerra Zibila]] bitartean. Naziek[[Nazi]]ek fonobisioaren[[fonobisio]]aren (bideo-telefono antzeko bat) erakusketa egin zioten Frankori[[Franco]]ri.
Hamar urte gehiago igaro behar izan ziren, 1948. urtean gaur telebista moduan ulertzen dugun produktuaren lehenengo erakusketa eman zen arte Madrilen eta Bartzelonan. Momentu hartan bakarrik existitzen ziren telebistatze-etxe egonkorrak Britainia Handian eta Estatu Batuetan, eta jada hasi ziren definitzen bi joera desberdin telebista ulertzeko, bide publikoa eta pribatua. Naiz eta guztiz finkatua ez egon joera publikoa garatu zen Europan eta pribatua Ameriketan. Baina 1948. urtean Philips eta RCA enpresa pribatuek izan ziren lehengo erakusketak abiatu zituenak Espainian.
1948. urteko ekainean Philips enpresak hamabost egunetan zehar Bartzelonako Erakusketen Azokan arrakasta izugarria eduki zuten telebista froga desberdinak garatu zituen. Frogak zuzenean egin ziren, estudiotik musika edota umorezkoa saioak emitituz. Bestalde, urte bereko abuztuan RCA enpresak zezen itzuli baten emisioaren saiakera egin zuen Madrilen. Saiakera txarto atera zitzaien, izan ere txarto eta gutxi entzun eta ikusten zen.
 
Hamar urte gehiago igaro behar izan ziren, [[1948. urtean]]an gaur telebista moduan ulertzen dugun produktuaren lehenengo erakusketa eman zen arte Madrilen[[Madril]]en eta Bartzelonan[[Bartzelona]]n. Momentu hartan bakarrik existitzen ziren telebistatze-etxe egonkorrak [[Britainia HandianHandia]]n eta [[Estatu BatuetanBatu]]etan, eta jada hasi ziren definitzen bi joera desberdin telebista ulertzeko, bide publikoa[[telebista publiko|publiko]]a eta pribatua. Naiz eta guztiz finkatua ez egon joera publikoa garatu zen Europan eta pribatua Ameriketan. Baina 1948. urtean1948an [[Philips]] eta [[RCA]] enpresa pribatuek izan ziren lehengo erakusketak abiatu zituenak Espainian.
Azkenean 1951-1952 tartean TVE-lak probazko emisioak egiten hasi zen eta emisio egonkorrak 1956. urtean finkatu ziren.
1948. urteko1948ko ekainean Philips enpresak hamabost egunetan zehar [[Bartzelonako Erakusketen AzokanErakustazoka]]n arrakasta izugarria eduki zuten telebista froga desberdinak garatu zituen. Frogak zuzenean egin ziren, estudiotik musika edota umorezkoa saioak emitituz. Bestalde, urte bereko abuztuan RCA enpresak zezen itzuli baten emisioaren saiakera egin zuen Madrilen. Saiakera txarto atera zitzaien, izan ere txarto eta gutxi entzun eta ikusten zen.
 
Azkenean 1951-1952 tartean TVE-lak probazko emisioak egiten hasi zen eta emisio egonkorrak 1956. urtean1956an finkatu ziren.
 
=== Telebistaren jaiotza ===
 
1956ko urriaren 28an hasi ziren ofizialki emisio egonkorrak Espainian. Irekiera 20:30etan eman zen programazio honekin: [[meza]] bat, hitzaldi ofizialak, bi [[NO-DO]], filmatutako erreportaje batzuk eta “Coros y Danzas falangistas”en emanaldia. Ondorengo hiru urteetan TVE telebista lokala izango da eta bakarrik helduko da Madrilgo hirian emititzera.
Bi urte eta erdi beranduago 1959. urtean zerbitzua zabalduko da Bartzelona eta Zaragozako hirietara[[Zaragoza]]ra, [[Real Madrid]] - [[F.C Barcelona]] kluben arteko futboleko partida batekin. Harritzekoa bada ere Madrilgo hirian momentuan salgai zeuden telebista guzti guztiak agortu egin ziren.
 
Urteak igaro behar izan ziren herritarren gehiengoek telebistako programetara sarbidea izan zuten arte. Baina, Ikusminaikusmina mantendu egin zen leku guztietako lehen emisioetan, inoiz ikusitako arrakasta edukiz. Hain zuzen ere, Euskal Herrira, Bilbora[[Bilbo]]ra konkretuki 1960. urtean1960an heldu zen emisioa.
 
=== 1960ko hamarkada ===
Hamarkada baten buruan Espainiako telebista dirua egiteko makina batean bihurtu zen, kapaza zen kalitatezko programazioa egiteko, Europako gainerako telebista-etxeen maila berdinean kokatuz. Segurazko fenomeno hau eman zen Espainiako telebistak Europako gehiengoarekin alderatuta publizitatea erabiltzen zuelako dirua lortzeko. Iragarkiak izan zen diru sarrerarik garrantzitsuena, beraz diru gehiago behar izan ezkero iragarkien denbora igotzen zuten.
 
Bestalde, esan dezakegu urrezko aroa heldu zela TVEko estudio berrien irekierarekin, [[Prado del Rey]]-en 1964. urtean. Horrela prekarietate teknikoarekin amaitu eta eskaintza berria TVE 2 jarri zuten martxan. Bi kate izanda programazioko arduradunek eskaintza zatitzeko aukera eduki zuten, horrela 2. katea audientzia kulturalki zorrotzagoentzat pentsatuta zegoen, eta 1. katea programazio popularragoentzat geratu zen.
 
Audientziaren gustuen arabera programazioan bi esparru definitzen ziren garai hartan. Alde batetik, aldera desberdinetako programak, “Gran Parada”, “Salto a la fama”, larunbatetako galak … Orokorrean mota hauetako programak ostiral edo larunbateko gauetan emititzen ziren, eta gaur egun bezala emakume eta gizonezko bikote batek aurkezten zituzten. Bestalde, galdera erantzunen lehiaketa programak eta dibulgaziozkoak.
 
====Bigarren katea:====
 
1965teko lehenengo hilabeteetan hasi ziren 2. Kateko frogazko emisioak eta 1966ko azaroaren 15ean emisio egonkorrei ekin zion TVE 2k. Kate honek baliabide urriekin jaio zen, Erregimen Frankistak ez baitzuen interes berezirik katearekiko, gehiago inporta zitzaion lehengo kateko programazioa kontrolpean izatea, aintzat jende gehienak kontsumitzen zuena. Baina interes gabezi hori izan zen TVE 2ren emaitza onak ekarriko zituena, alegia erabat autonomoa baitzen.
 
1967 inguru katea bazegoen sendotze bidean, izan ere astean zehar 3 orduko emisioa zeukan eta asteburuetan 5 ordukoa. Hala ere, 20 urte pasa behar izango dira kateak ordu kopurua nabarmenki igotzeko. Lehengo urteetan apustu handia egingo dute gizarteak legitimotzat hartzen zituen programazioak emititzeko, hala nola, musika klasikoko programak eta batez ere zinema. Iraultzailea izan zen erabat, garai artan jendartearen gehiengoarentzat ireki baitzuten zinema internazionalaren atea: italiar neorrealismoa, espresionismo alemaniarra edo japoniar zinea beste batzuen artean.
 
Bigarren kateko produkzio taldeak, gaur egungo zinegile ezagunak osatzen zutena ([[Emilio Martínez Lázaro]], [[Pilar Miró]], [[Pedro Olea ]]…), irauli zuen zinema emisioak obra dramatikoak emitituz [[Beckett]] edo [[Kafka]] bezalako egileen adaptazioak.
 
=== Telebista trantsizio garaian ===
 
[[Espainiako Trantsizio Demokratikoa|Trantsizio garaian]] (1976-1982) telebista hedabide moduan paper garrantzitsua jokatu zuen. Kontuan hartu behar dugu garai horretan jada jendartearen gehiengoarentzat telebista zela aisiarako tresna eta kasu askotan tresna informatibo nagusia. Beraz, telebistak egindakoa erabakigarria izan zitekeen.
Hasteko, programazioaren bitartez saiakera egin zen “Espainia profunda” zelako horren baloretan aldaketak sartzeko. Ez dugu ahaztu behar 1977-1978 bitartean egindako inkestetan oraindik jendarteak kokatzen zituela bakea, ordena eta egonkortasuna balore garrantzitsuenen artean, atzean geratuz askatasuna eta demokrazia. Beraz testuinguru horretan esan dezakegu pixkanaka baloreen aldaketa eragiten saiatu zirela.
 
Adibidez, TVEk lotu zituen bi kontzeptu 1977ko ekainaren 15ean, lehenengo hauteskunde gauean, hauteskundeak eta poztasuna. Gau hartan, hauteskundeen emaitzak itxoiten zituzten bitartean programazioan jaialdi bat emititu zuten “Esta noche fiesta” deiturikoa, momentuko abeslari famatuekin.
 
Lehen esan bezala politika pedagogiko berria jarri zuten martxan serie desberdinen eskutik baloreen aldaketa eragiteko. Hala nola, “Curro Jimenez”, “Cañas y barro”, “Fortunata y Jacinta”, “Verano“[[Verano azul”azul]]” ... Serie berri horien argumentuetan pertsonaiek ere eraldaketa prozesuan zegoen gizarte batean irudikatzen zituzten. Bestela esanda, telebista hartu dezakegu tresna historiko bezala gizartean eman ziren aldaketak aztertzeko. Adibidez, aztertuz ikusleen gustuen aldaketak, eta horrekin bat programazioen aldaketak. Hau da, trantsizioko urteetan ikus daiteke nola desagertzen diren programa familiar konbentzionalak eta agertzen diren sentsibilitate desberdineko beste programa batzuk.
 
=== 1980ko hamarkada ===
Gauzak horrela, kongresuak 3. Kateen legea onartu egin zuen 1983.urtean, naiz eta lehendik Euskadin eta Katalunian bazituzten bere telebista zerbitzu publiko propioak, haien autonomiako estatutuetan egikaritzen baitziren.
 
Beraz, 80. Hamarkadan zehar telebista autonomikoen generazio berri bat jaio zen, hauek eratu zuten FORTA, Telebista Autonomikoen Federazioa: [[EITB]] (1982. urteko1982ko abenduaren 31n hasi zituen bere emisioak Euskal Herrian), [[TV3]] (1984.urtean inauguratu zen Katalunian), [[TVGa]] (1985, Galizia), [[Canal Sur]] (1987, Andaluzia), Tele Madrid[[Telemadrid]] (1989, Madril), [[Canal 9]] (1989, Valentzia). Hauei, 90eko hamarkadaren bigarren zatian gehitu zitzaien [[TVT]] (Kanariar uhartetako telebista) eta [[CMT]] (Castilla la Manchekoa). Geroago telebista etxe berri hauek sortuko dituzte 2.kate propioak.
Naiz eta gaur egon eztabaida prozesu luzean egon telebista autonomikoen etorkizuna izugarrizko arrakasta izan dute, kohesio soziala, herri identitate propioa eta gertutasuna hartzailearengan bermatzen baititu. Horiek izan dira arrakastaren gakoak.
 
=== Telebista-etxe pribatuak ===
 
Dudarik gabe, Espainiako telebista panorama guztiz aldatu zen 90. hamarkadaren hasieran 3 telebista pribatuen agerpenarekin. Horietatik bik programazio irekia eta orokorra zeukaten, TVEren antzerakoak: [[Antena 3]] (1989ko abenduan hasi zen emititzen) eta [[Tele 5]] (1990ko martxoan). Hirugarrena [[Canal +]] (1990ko irailean) programazio itxikoa zen, ordainduz ikustekoa, naiz eta bazeukan programazio irekiko ordutegi mugatua.
 
Denbora tarte txikian telebista-etxeak ugaritu egin ziren (FORTA, Antena 3, Tele 5…) beraz norgehiagoka markoa ireki egin zen Espainiako telebista panoraman, arau eta metodologia berriak beharrezko bihurtuz. Arau orokorra jada finkatuta zegoen, sektorearen funtzionamendua audientzia datuen araberakoa izan behar zuen. Hauek, SOFRES enpresak proportzionatuko zituen.
Esan den bezalaxe, kate publikoek telebistaren industriaren zati minimo bat osatzen dute, gehiengoa kate pribatuena izanik. Estatu espainiarreko kate publikoak hiru taldetan banatu ditzazkegu: estatu-mailakoak, autonomikoak eta lokalak. Hasteko, hauek dira estatu-mailako katerik garrantzitsuenak:
 
*TVE: Televisión Españolak bi katez osatutako katea da: 1goa eta 2.a. 1952. urtean sortu zen RTVE taldeari dagokion kate hau. TVEk hainbat azpikateetaz baliatzen da.
*TVE Temática: TVEren blokeetariko bat da. Hau hainbat katek osatzen dute, eduki eta programazio ezberdinak eskeiniz.
 
o *Hispavisión: dokumentaletan espezializaturiko kanal tematikoa da. Produkzio propioko eta dokumental klasikoak emititzen ditu. Digital bidez emititzen da.
o *Canal Nostalgia: TVEren kate tematikoa da. Kate honek programa, filma eta gertakizun historiko ezberdinak emititzen ditu, ikus-entzunezko oroipen espainiarrean aztarna utzi dezaketenak. Digital bidez emititzen da.
o *Cine Paraiso: Zinema klasikoaren eta gaur egungo zinemaren katea da. Zuri-beltzean ikus daitezke filma klasikoak baita filma garaikideak ere. Digital bidez emititzen da.
o *Alucine: Beldurrezko, zientzia fikziozko eta fantasiazko zineman espezializaturiko katea da. Digital bidez emititzen da.
 
o *Teledeporte: Egunero kirolari buruzko 18 orduko emisioa eskaintzen duen katea da. Digital bidez emititzen du.
 
o *Canal Clasico: Bere programazioak kontzertuak, jazz-a, flamenkua eta genero askotako ekimenak kontutan hartzen ditu. Digitalez emititzen da satelite bidez.
 
*Digital+: 2003.urtean Canal Satelite Digital eta Via Digital batu eta Digital+ sortzen dute. Kate anitzeko plataforma bakarra da.
 
*Music Television: musika internazionala jorratzen duen katea da, AEBtan sedea izanik. Erregionalizazio politika jarraituz Espainiaraino heldu da jadanik. Satelite bidez emititzen du.
 
*CNN Español: CNN taldeari dagokion kate tematikoa da eta 24 orduko emisioa da, edonolako albisteak emitituz. Satelite bidez emititzen du.
 
*Discovery Channel America Latina-Iberia: kable eta satelite bidez naturazko eta zientzia buruzko dokumentalak minuturo emititzen dituen katea da. Latinoamerika, Karibe eta Iberiar penintsularako emititzen du.
 
Kate autonomikoei dagokionez huekhauek dira garrantzitsuenak:
*[[Televisió de Catalunya]]
*[[EITB]]
*[[Telemadrid]]
*[[Radiotelevisió Valenciana]]
*[[Grupo RadioTelevsion Andalucia]]
*[[Radio-Television Galicia]]
 
Telebista publikoaren defizita agertzen hasi zenetik, publizitatera jo dute sortutakoa konpontzeko. Baina ez da hain erraza dena berreskuratzea eta proposamen ezberdinak agertuz joan dira.
Telebista publikoa, batez ere europar ereduan, lau bide garrantzitsu erabiltzen ditu bere finantziaziorako:
 
I. #Kanon izeneko zerga zuzena. Hau da, telebista baten jabe den pertsona orok ordaintzen duten zerga.
II. #Estatuko aurrekontuetan jatorria daukaten subentzio publikoak.
III. #Telebistako esparruen salmenta, hau da, publizitatea.
IV. #Nazioarteko merkatuan programen salmenta. Britainia Handiaren kasuan bide honetatik diru sarrera handiak izaten dituzte gainerako estatuekin alderatuz.
 
Eredu europarraren oinarrian kanon zergaren bitarteko finantziazioa dago. Diru sarrera honi esker telebista-etxeek erabateko independentzia daukate publizitate enpresekiko, eta aldi berean behartuta daude programazioaren bitartez ikusle guztien nahi eta beharrizanak asetzera. Publizitatearen bidezko diru sarrerak 70eko hamarkadan hasi ziren. Hasieran eragina txikia zen eta administrazioek kontrol neurriak aplikatzen zituzten hauen gain. Baina 80 eta 90eko hamarkadetan telebista pribatuaren jaiotzarekin bat publizitatea ezinbesteko tresna bihurtu zen kate publikoentzako ere.
 
Europar Batasuneko telebista publikoen panorama aztertzen badugu aurkitu dezakegu:
-*Herrialde askotako Telebista publikoek oinarrian kanon zergaren bitartez finantzatzen dira: Britainia Handia, Alemania eta Europako iparraldeko herrialdeek.
-*Finantziazio mistoa erabiltzen duten herrialdeak, hau da, bai kanon bitartekoa bai publizitate bitartekoa: Irlanda, Behe herrialdeak eta Austria.
-*Finantziazio publikoa (estatuaren diru laguntzak), kanon eta publizitate bitartekoa erabiltzen duten herrialdeak: Frantzia, Italia eta Belgika.
-*Finantziazio publikoa (diru laguntzak …) eta publizitatearen bitartez hornitzen diren herrialdeak: Portugal eta Espainia.
 
== Garrantzi ekonomikoa ==
Gaur egun telebista publiko bezala ezagutzen den entitatea, sektore publikoan kokatua dago, hau da, gobernuen menpeko lan-eskaintzaren barnean. Kudeaketa Publikoak periodikoki hainbat lan-postu eskaintzen ditu sektore publikoan lan egin ahal izateko. Lanpostu horiek lortu ahal izateko eskaintza, urteko lehen hiruhilabetekoan gauzatzen da eta horrek Enpleguaren Eskaintza Publikoa (OPE) gorpuzten du.
 
Kudeaketa Publikoa lurraldearen arabera lau mailatan banatzen da: Europar Batasunaren herrialde guztiak bere gain hartzen dituena, Estatu Espainiarreko lurralde guztiak hartzen dituena, maila autonomikoan bakoitzari dagokion autonomian hartzen dituen herrialdeak eta udaletxeen eta foru aldundia maila-arte heldu arte. Entitate hauek eskaintzen dituzten lanpostuak “boletin”ak deituriko txostenetan argitaratuko dira, bakoitza bere mailan: D.O.U.E., [[B.O.E.]], [[E.H.A.O.]] eta B.O.P. dira txosten ofizialak.
 
Sektore publikoaren pertsonala bi taldetan banatzen da. Alde batetik, pertsonal funtzionarioa eta bestetik, pertsonal laborala. Lehenengo pertsonal mota bi modutan sailkatu dezakegu: funtzionario finko eta “interino”en sailkapena eta A, B eta C taldeen araberako sailkapenaren arabera. Finkoek eta “interino”ek enplegua lortuko dute selekzio prozesu baten bidez. Finkoek oposizioa gainditu eta plaza lortu dutenek dira, betirako lortu dutena. Interinoak, aldiz, oposizioa gainditu baina lanpostua lortzera heldu ez direnak. Horiek lan-poltsa batean sartuko dira eta sektore publikoak nahieran erabiliko ditu, finkoekin egin ez dezakeen moduan. Bigarren sailkapena (A, B eta C mailak) bakoitzaren titulazioaren arabera izango da. Langile guztien hauen egoera laborala Langile Publikoaren Oinarrizko Estatutuaren bitartez gidatua izango da.
Beste aldetik, pertsonal laboralak kontratu laboral baten menpe lan egiten dute eta haien lanpostua lortzekotan azterketa edota froga tekniko baten bidez izango da. Haien egoera laborala Langileen Estatutuaren bidez gidatua izango da.
 
Sektore publikoan sektore bat lortzeko sistemei buruz hitz egiterakoan, 3 sistema ezberdinak aurkitu ditzazkeguditzakegu: Oposizio sistema, Norgehiakokako sistema eta Oposizio-Norgehiagokako sistema.
•Oposizio*Oposizio sistema: sistema hau froga edota azterketa jakin batzuetan datza, lanpostu bila joan diren pertsonen ezagutza eta gaitasunak neurtzeko.
•Norgehiagokako*Norgehiagokako sistema: oraingoan, lanpostu bila joan diren pertsonen merituen neurketan datza.
•Oposizio*Oposizio-Norgehiagokako sistema: aurreko bi proben gainditzean datza.
Baldintza batzuk beteta (nazionalitatea, jardun laborala...) eta OPE bakoitzari erantzuten dien hainbat froga gaindituta langileak nahi zuen lanpostua eskuratzeko nolabaiteko aukera ezin dezake.
 
 
Telebista pribatuan lan egiten dutenek, enpresa soil baten erregulazioaren menpe daude, baina publikoan lan egiten dutenek Gobernuak inposatzen dituen neurrietara daude mugatuak.
Telebista publikoak galerak pairatzen hasi zenetik, zorrak haziz joan dira RTVE-k 1566 milioi euroko zorrarainozorreraino helduz 2006an eta 2007an 946 milioi euroko zorrarazorrera murriztuz. Horrek esan nahi du estatu espainiarreko etxebizitza bakoitzeko 102 €-ko zorra sortu dela 2006an, 2007an 65€-tara jeitsizjaitsiz. Zorra horrek 4700 langileengan eragina izan du. Espainiako telebista publikoaren kosteak Erresuma Batuaren adinakoak dira eta soilik Alemaniak gainditzen ditu, antzeko egiturak dituena.
 
Egoeraren sintesi bat egitearren, telebista pribatuak publikoak baino irabazi handiagoak ditu. Zehatzagoak izatearren, zerbitzu publikoak 900 milioi euro baino gehiagoko zorrak dituen bitartean, sektore pribatuak 512 milioi €ko irabaziak ditu Estatuari Elkarteenganako 210 milioi €ko zergak ordaindu ostean.
Telebista publiko autonomikoak, aldiz, koste handiago bat suposatzen du. Urteroko zorra 2006an 116€-koa izanik, 2007an 109koa izatera pasatu da.
 
Bigarren mailako kateen agerpenarekin ([[Cuatro]] edo [[LaSexta]]) eta TDT[[LTD]]-arekiko hurbilpenarekin sektore pribatuaren etekinak igo egin dira eta publikoarenak, aldiz, jeitsijaitsi egin dira. Etekinei buruz hitz egiten dugunean, etekin ekonomiko eta audientziekiko etekinei buruz ari gara.
Horrela, sektore pribatua haziz eta publikoa gutxinaka pikutara joanez, sektore pribatuaren baliabideak haziz joan dira eta telebista autonomikoak alde txarrena jasan behar izan dute.
 
Egoera hurbilena aztertzearren, EITBren kasua aurkitu dezakegu. Lehendik ikusten zen sektore publikoak hainbat murrizketa jasan beharko zituela, baina 2012rako [[Blanca Urgell]]-ek, Lakuako Kultur aholkulariak, zifra zehatzak eman nahi izan ditu.
Orain arte, kontratuak egiteko “kontratu-programa” metodoarekin funtzionatzen zen. Aipatutako formula urteanitzeko kontratuan datza, urtero berritzen dena. Formula horrekin, EITB eta Jaurlaritzaren arteko konbentzio bat ezartzen da. Konbentzio horretan, Eusko Jaurlaritzak helburu jakin batzuk finkatuko ditu EITBk bete ditzan, bestelako helburuekiko askatasuna eskainiz.
Urgell-en ustez, formula horrek galera handiak sortzen ditu eta horren ordez urteroko kontratuak indartu nahi ditu. Horrela, EITBri egokitutako aurrekontua murriztu nahiko du Eusko Jaurlaritzak. 2012ko aurrekontua 132 milioi eurokoa izango da, iazkoa baino %8,4 txikiagoa. Horrekin batera, pertsonalaren murrizketa jasan beharko du EITBk. 1100 pertsonetako taldea izatera, 979 langilek lan egingo dute.
Arautegi hau atalka zatiturik dago eta atalak artikuluetan zatiturik daude:
Lehen atalean, telebistarekin zerikusia duten terminoak definitzen dira. Adibidez: zer diren “Obra Europarrak”, edo zer den mezu subliminal bat. Termino desberdinen esanahiak jakiteak berebiziko garrantzia du komunikazio arloan eta lege honen erabiltzaileak termino horiek ezagutu behar ditu..
Bigarren atalak Komunikazio audiobisualaren oinarrizko arauak ematen dizkigu. Batetik, pertsona guztiek komunikazio audiobisual plurala jasotzeko eskubidea dutela azaltzen du eta bestetik, komunikazio horiek genero desberdinak eta gizartearen interes desberdinak erabili behar dituela zehazten du. Gainera, arau honen arabera, ezin daiteke beste pertsonekiko gorrotoa edo inolako diskriminaziorik egon.
Arautegiaren hurrengo ataletan azaltzen denez, telebista publikoa saiatu behar da estatuan dauden hizkuntzak eta kultura ezberdinak promozionatzen eta erabiltzen. Gizakiaren intimitatea, ohorea, guztien irudia eta garantizatu behar du errektifikatu egingo duela kate batek, zerbait txarto esanez gero.
 
Pertsona guztiek dute informatuak izateko eskubidea interes orokorreko informazioa bada eta iritzi informazioa inpartziala den informazioarekin bereiztutaberezituta ematera. Gainera, Ematen den informazioa egiaztaturik egon behar da. Dibertsitate kulturalerako eskubideaz hitz egitean, arautegiaren ustez, pertsona guztiek dute eskubidea herritartasunaren dibertsitate kultural eta linguistikoa islatzen duen zuzeneko programazioa edukitzea.
 
Beste atal batean Estatuko kultura bultzatu behar dela esaten du eta laguntza hori ekonomikoa ere izan behar da. Adibidez: Estatuko zinemaren aldeko finantzazioa egin behar dute telebista kanalek, irabazien %5 inguru emanda.