«Mohenjo-daro»: berrikuspenen arteko aldeak

1.778 bytes added ,  Duela 11 urte
ez dago edizio laburpenik
t
| Urtea = 1980
}}
'''Mohenjo-Daro''' [[Pakistan]]eko aztarnategi arkeologiko garrantzitsuenetakoa da. [[Indo]]Indus haraneko kulturarenkultura]]ren hiri bat zen. Bere antzinako izena ezezaguna da, baina oraingoak "heriotzaren mendia" esangura du. Hirugarren milenio Kristoren aurretik sortua zen, hain zuzen ere, 2600, K.a. eta 1800 K. a.ren Indoartean. [[Indus]] ibaiaren erriberan. Seguru aski ibaibidearen aldaketak hiri uzketa eragin zuen.
 
==Hiriaren aurkikuntza==
 
Aztarnategia 1920an aurkitu zuen [[Sir John Marshall]]ek. Bera, Indoren kulturen aztarnak aurkitzeko lehena izan zen. Mohenjo-Daroren hondarrak, [[Harappa]], Indo aranaren kulturenkulturaren beste hiri nagusia, baino hobeto kontserbatuak dira. 1980an [[Unesco]]k munduko kultur ondarea izendatu zituen Mohenjo-Daro hondarrak.
 
==Aztarnategia==
 
Mohenjo-Daro hiriak bere une hobean 35.000 biztanle inguru omen zuenzituen. Hiriaren defentsa, buztin, edo lur iradokiaz egindako harresiak zituen eta zabaleraz kilometro bat inguru zen. Bi zatitan banatuta zegoen: gotorlekua, menditxo baten gainean, administrazioko, eta seguru aski erlijio zentruazentruari ostatu eman zuenaziona, eta hiri baxua, auzotegi komertzialak, bihitegiak eta bizitegiak zeuden lekua. Hiria hirigintzaren aldetik planifikatua zela omen da.
 
==Zitadela==
 
Zitadelan, eraikin aipagarrienak hauek dira: bainu nagusia, bihitegia eta apaizen etxea.
Lehenengoa, igerileku antzekoa zen,. dimentsioakDimentsioak: 12 metro12m luze, bider 7 metro7m zabalera eta sakonera 2,44m metrosakonera. Tankea alde guztietatik, hegoaldetik izan ezik, zutabez inguratuta dagozegoen. Hori dela eta, arkeologoek pentsatzen dute eraikinaren sarrera hegoaldetik zegoenzegoela. Zutabeak, hiru egitura kontzentrikoetan antolatuta daude.
 
Marshallen arabera, ura zetorren Putzu batetik, alboko gela txiki batean kokatuta, eta bazter bateko isurbidera zihoan. Isurbidea, pasabide arkitektonikoki landua izango zen, gizon bat erraz sartzeko modukoa.
 
Bainu nagusiaren Mendebaldean, Bihitegia (Wheelerren arabera) zegoen. Gehienez zurraz egindako egitura handia zen, baina teilatu lauaz estalita. Estalia oso astuna zela omen da, zutabe askoren aztarnak aurkitu zituztelako. Dimentsioak: 50m luzera eta 27m zabalera. 1350 m2 inguru. Goiko partean aireztapen kanalak aurkitu ziren.
 
Apaizen etxea, orain, zaila ulertzeko harresien taldea da. Hipotesi batzuk esaten dute erlijio zentroa edo administratzailearen eraikina zela. Gutxi gora behera 70m luzera bider 24m zabalera du. Gelak oso ezberdinak ziren, eraikinaren erdian oso txikiak eta iparreko eta hegoaldeko aldeetan handiagoak bihurtzen dira.
 
==Beheko hiria==
 
Beheko hirian, etxe handienak 20 gela ingurukoak dira eta estantziak patio baten edo batzuen inguruan ordenatuak zeunden. Patioetan eskaileren aztarnak aurkitu dira, beraz teilatu laua edota pisu altuak zeuzkaten etxeek. Biztale txiroenak gela bateko etxeetan bizi omen ziren. Pezu edo adeillu gordin zen eraikuntzeren material nagusia.
 
Kale askoek adreilluz egindako estoldak zeuzkaten, erregistroarekin. Etxeak komunak zituen, zeramikaz egindako ontziekin, gero kaleko estoldetan husteko eta garbitzeko.
 
Beheko hiriko kale nagusia, 9,5m zabalera zeukan. Hiria iparretatik hegoalderatz zeharkatzen du eta pabimendua zeukan. Hiri baxuan, eltzegile, tindalari, errementari eta koskol artisauen taillerrak zeunden. Material importatuak lantzen zituzten, komertzioaren froga. Besteak beste, mekataritza, nekazaritza, eta artisautza ziren bere lanbide nagusiak.
 
 
 
 
[[Kategoria:Pakistango aztarnategi arkeologikoak]]
42

edits