Ireki menu nagusia

Abdulhamid II.a[1] (otomandar turkieraz: عبد الحميد ثانی `Abdü’l-Ḥamīd-i sânî, turkieraz: İkinci Abdülhamid; 1842ko irailaren 21a - 1918ko otsailaren 10a), Otomandar Inperioko 34. sultana izan zen (1876 - 1909), Turkiar Gazteak egindako altxamenduaren ondorioz kargutik kendu zuten eta Mehmed V.a anaiak ordezkatu zuen.

Abdulhamid II.a
Ahamid.jpg
Otomandar Inperioko sultana

1876-08-31 - 1909-04-27
Murad V.a - Mehmed V.a
Bizitza
Jaiotza Topkapı jauregia, Istanbul eta Konstantinopla1842ko irailaren  21a
Herrialdea  Otomandar Inperioa
Heriotza Istanbul1918ko otsailaren  10a (75 urte)
Hobiratze lekua Mausoleum of Mahmud II Itzuli
Familia
Aita Abdulmezid I.a
Ama Tirimüjgan Sultan
Ezkontidea(k) Nazikedâ Kadın Efendi Itzuli
Fatma Pesend Hanım Itzuli
Peyveste Emukhvari Itzuli
Sazkar Hanım Itzuli
Behice Maan Itzuli
Dilpesend Kadın Itzuli
Saliha Naciye Hanım Itzuli
Emsalinur Kadın Itzuli
Müşfika Kadın Efendi Itzuli
Mezide Mestan Kadınefendi Itzuli
Safinaz Nurefzun Kadın Efendi Itzuli
Emsalinur Kadınefendi Itzuli
Bedrifelek Kadınefendi Itzuli
Dilpesend Kadın Efendi Itzuli
Biydâr Kadın Efendi Itzuli
Nurefsun Kadın Itzuli
Seme-alabak
Anai-arrebak
Familia
Leinua Osmanliar Dinastia
Jarduerak
Jarduerak agintaria
Lantokia(k) Istanbul
Jasotako sariak
Sinesmenak eta ideologia
Erlijioa Islama
Tughra of Abdülhamid II.svg
Abdul Hamid II.aren argazkia

Abd-ul-Mejid I.a sultanaren eta bere emazte Tirimüjgan (Virjin) armeniarraren bigarren semea zen. Tronutik bere anaia Murad V.a kendu ondoren hartu zuen sultanaren kargua 1876an. Botere absolutua izan zuen azken sultan otomandarra izan zen, eta hamarkada batzuetarako atzeratzea lortu zuen Turkiako garai modernoaren etorrera. Metodo autoritario eta sarri errukigabeak baliatu zituen indar separatistekin tratatzeko; eta baita maniobra diplomatikoak ere Europako botere bat bestearen kontra jarriz.

Ezaugarri pertsonalakAldatu

Beste sultan otomandarrak ez bezala Abdul Hamid II.ak hainbat atzerriko herritara bidaiatu zuen. 1867an, tronuratu baino bederatzi urte arinago, Austria, Frantzia eta Ingalaterrara lagundu zion osabari.

Bueltan, Eyüp Sultaneko Meskitara ia bakarrik joan zela esan zuten eta han Osmanen ezpata jaso zuela. Europako begirale gehienek Abdul Hamid II.a ideia liberalekoa izatea espero zuten, eta kontserbadore batzuk ere, errezelo handiz, erreformista arriskutsutzat jo zuten.

Esperotako aldaketa ez zen jaso, diru publiko urria, Bosnia-Herzegovinako matxinada 1875ean, Serbia eta Montenegroko gerra eta Bulgariako Apirileko altxamendua deituriko errebolta gelditzeko erabilitako krudeltasunagatik Europan sortu zuen sentipenak, nahiko arrazoi izan ziren erreformetarako zuen gogo falta erakusteko.

ErreferentziakAldatu